op De Dam, 8 januari 2015

 

3 sprekers op grote videoschermen op de Dam ( : politiecommissaris van Amsterdam, Mark Rutte en de burgemeester van Amsterdam ) spreken het volk toe. Er worden mooie en wijze woorden gesproken. Er is solidariteit en applaus.

De burgemeester spreekt over de angst die onze levens niet mag beheersen. Ik vrees het tegendeel.

Nog niet nu. Nu zijn we nog strijdbaar en solidair.  Nu zijn we allemaal nog Charlie.

Hoe zal dit over een maand zijn over een jaar. Wat zal de impact zijn op de lange termijn ?

Angst doet z’n werk langzaam, sluipenderwijs.

 

Mensenrechten

Nog niet zo lang geleden dachten we dat het ooit wel goed zou komen met de Mensenrechten. We werkten er immers aan.  Clubs als Amnesty maakten ons duidelijk dat het in andere landen, vooral verre landen, nogal eens wat schortte aan die mensenrechten maar in ons eigen land en het grootste deel van de westerse wereld ging het over ‘t algemeen allemaal best goed.  Vonden we, dachten we…

Het fijnst is het als we niet getuige hoeven te zijn van andermans ellende omdat het fijn ver weg is zodat we het dicht bij huis toch nog netjes  en gezellig kunnen houden. Zo nu en dan komen er toch beelden tot ons die gruwelijke verhalen vertellen waar we ons niet bewust van zijn en  die we liever niet horen of zien.  Ik heb het hier over de kledingindustrie waar mensen onder extreem slechte arbeidsomstandigheden voor weinig geld lange uren moet maken. De eindeloze stroom vluchtelingen uit Afrika die een troosteloos einde vindt in het water van de Middellandse Zee.  De vluchtelingen die Europa wel levend halen wacht meestal een leven vol uitbuiting en aan de onderkant van de maatschappij.

We weten inmiddels dat het met de mensenrechten niet meer goed gaat komen.    Het blijkt een luxe te zijn die we ons niet meer kunnen permitteren zodra het ons economisch wat minder gaat.

 

 

 

 

 

Ontmoeting

Voelde me gisteren avond opgeladen na introductie  aan Kees de Groot van Embden.  Geweldig weer eens een nieuw, leuk en vooral inspirerend  mens te ontmoeten.

Een man die het het kunstenaarschap blijkt te kunnen verenigen met een praktijk als psycho-therapeut.

Om de wereld beter te kunnen begrijpen maakt hij verre reizen vergezeld van tekenmateriaal en apparatuur om radio- of video documentaires te maken.

Toen ik binnenkwam in zijn huis / atelier aan de Radioweg in Amsterdam-oost was hij bezig aan een portret  in zachte pasteltinten van zijn model.  Tegen alle muren stonden portretten in rijen dik.   In het atelier hing een meterslang schilderij aan de muur bedekt met een plastic zeil waardoor ik met enige moeite de afgebeelde vrouw kon ontwaren.  Afgedekt omdat het nog niet klaar is en omdat het moet rusten voordat het afgemaakt kan worden.  Ook heeft het schilderij bedekking nodig omdat het anders maar afleidt van wat de kunstenaar nu bezig houdt.

Een huis met honderden zelfgemaakte kunstwerken, stapels met boeken en her en der liggen fantastische films verspreid over de vloer. En dan die leuke man die daar tussen de kunst door laveert.  Die Kees met z’n verhalen over hoe hij in Rwanda met Tutsi’en Hutu’s sprak over hun leven nu voor een video docu voor de VPRO.  Hoe hij in een vluchtelingenkamp in Libanon mensen tekende en een radio-documentaire maakte over hun leven in een kamp.  Prachtige verhalen.

Dit soort mensen wil ik tegenkomen.  Zoiets wil ik ook.

Dilemma’s

Mijn volgende Amerika-reis zit in de planning. Ik leun vooralsnog op meerdere ideeen. Gaan mijn vriendin en ik van kust naar kust rijden in een oud 2e hands gekocht busje waar we in kunnen slapen ? Of huren we een luxe camper. Luxe is tenslotte aangenaam. Het nadeel is dat je van verre er al uit ziet als toeristen en daarmee een goede en gemakkelijke prooi voor kwaadwillenden.
Een ander wild idee is dat we een cabrio Amerikaanse slee kopen op de 2e hands markt en daarmee als Thelma and Louise door het Amerikaanse landschap gaan rijden. Als we dit plan uitvoeren zijn we zelf de hoofdrol in onze show. Ik stel me zo voor dat we overal waar we dan aankomen enorme aandacht trekken. Voorpaginanieuws in de lokale sufferdjes. Wil ik dat ? Ik weet het niet. Is dat de goede aanpak ?
Wat ik wil is : mensen spreken, verhalen horen van mensen onderweg, mensen in de steden en op het platteland. Hoe overleven ze in veranderende tijden. Ik ben benieuwd naar verhalen over typisch Amerikaanse thema’s die natuurlijk niet alleen Amerikaans zijn maar misschien over iedereen zouden kunnen gaan. Ik wil op zoek naar het Amerika dat ik niet ken, verhalen over alternatieve manieren om te wonen en te werken en te leven.
Thema’s die ik in gedachten heb om aandacht aan te besteden zijn misschien ‘Veterans For Peace’ en ‘Iraqi Vet’s against the War’, Natural Homes, Survivalism, the Godless Church in Ohio, the Christian Swingers (Swinging is ok by God), burgerlijke ongehoorzaamheid acties, alternatieve manieren van leven. Misschien kunnen we op bezoek bij de Quakers. Zo maar wat ideetjes.
Elke dag een stukje schrijven en dat verluchtigen met een foto ter illustratie.
Mijn voorbeeld is Arjen van Veelen die prachtige artikelen schrijft voor de Correspondent vanuit zijn standplaats St. Louis, Missouri. Het andere Amerika ipv waar de andere correspondenten over schrijven meestal New York, Los Angeles en Waschington.
Ik ben geinteresseerd in het Amerika van gewone mensen en dat is eigenlijk dus Iedereen.
Individuele verhalen in een groter verband zien.
Mijn grote vraag is : gaat het mij lukken om situaties te creeeren waarin mensen mij hun verhalen gaan vertellen ? Durf ik ze te fotograferen ?

http://www.imdb.com/title/tt0103074/

Sex, Drugs & Opera

Vandaag vond in  het provincieplaatsje Houten  de tweede editie van het huiskamerfestival  ‘Gluren bij De Buren’ plaats.  Punktheater ‘Sex, Drugs & Opera’ was  één van de voorstellingen die zeker Oerol – rijp is met de voorstelling “Manifest tegen de Liefde”.

De voorstelling werd gemaakt door de klassiek geschoolde Saskia Voorbach en Frederike Palmen afkomstig van de KleinkunstAcademie en met gitaarbegeleiding van Ward Reijmerink.

Originele acts, klassieke opera-zang en rauw theater met  een punkondertoon liggen aan de basis van deze heerlijke  voorstelling die klaar is om in het professionele optreedcircuit opgenomen te worden.